Κέρινη εικόνα του Αγίου Δημητρίου

Η εικόνα από κερί μέλισσας είναι φιλοτεχνημένη στο χέρι με μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες. Χάρη στην προσθήκη θυμιάματος κατά τη διαδικασία κατασκευής, η εικόνα αποπνέει ένα ελαφρύ άρωμα, το οποίο είναι σταθερά συνδεδεμένο στο μυαλό μας με τη γαλήνια ατμόσφαιρα των εκκλησιαστικών χώρων.

Ο Άγιος Δημήτριος είναι ένας από τους στρατιωτικούς αγίους και πολιούχος της Θεσσαλονίκης, όπου βρίσκεται ο τάφος και το σκήνωμά του Προστάτευσε την πόλη από πολλές φυσικές καταστροφές. Είναι επίσης προστάτης των κατηχητών.

Γεννημένος στη Θεσσαλονίκη, από ευσεβείς γονείς, ήταν προικισμένος με πολλά χαρίσματα, σωματικά και πνευματικά. Ο αυτοκράτορας  Μαξιμιανός Γαλέριος εκτίμησε αυτές του τις αρετές και τον διόρισε Συγκλητικό, ανθύπατο της Θεσσαλίας και αυθέντη της Ελλάδας.

Είχε το χάρισμα του ιεραποστόλου και κατηχητή κι έτσι απομάκρυνε πολλούς ανθρώπους από την ειδωλολατρία. Η φήμη του όμως έφτασε μέχρι τον Μαξιμιανό Γαλέριο, που τον κάλεσε να απολογηθεί. Ο Άγιος ομολόγησε με θάρρος την πίστη του και φυλακίστηκε σε ένα παλιό δημόσιο λουτρό όπου υποβλήθηκε σε πολλά και φρικτά μαρτύρια.

Δίπλα στη φυλακή του Αγίου ήταν το στάδιο, όπου ένας άλλος χριστιανός, ο Νέστορας έπρεπε να παλέψει με έναν θηριώδη μονομάχο, τον Λυαίο. Με την ευλογία του αγίου Δημητρίου, ο Νέστορας νίκησε το γιγαντόσωμο αντίπαλο. Αυτό όμως προκάλεσε την οργή του βασιλιά, που διέταξε τους στρατιώτες του να βρουν τον Δημήτριο στη φυλακή και να τον φονεύσουν. Όπως και έγινε. Οι χριστιανοί πήραν το ματωμένο σώμα του αγίου και το ενταφίασαν στον τόπο του μαρτυρίου του. Αργότερα εκεί χτίστηκε ένας ναΐσκος και τελικά ο μεγάλος ναός (βασιλική) του Αγίου Δημητρίου που γνωρίζουμε σήμερα.

Άλλος μαθητής του Αγίου, ο Λούπος, πήρε το δαχτυλίδι και το μανδύα του και επιτέλεσε με τη χάρη του μάρτυρα πολλά θαύματα. Όμως, συνελήφθη και αυτός και μαρτύρησε.

Η μνήμη του Αγίου Δημητρίου τιμάται στις 26 Οκτωβρίου.