Κέρινη εικόνα του Οσίου Σεραφείμ του Σαρώφ

Η εικόνα από κερί μέλισσας είναι φιλοτεχνημένη στο χέρι με μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες. Ο Όσιος Σεραφείμ απεικονίζεται με το μοναχικό του ράσο σε χαρακτηριστική, για  εκείνον, στάση προσευχής.

Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ

Ο Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ είναι Ρώσος άγιος του 18ου αι., αλλά τον ευλαβούμαστε ιδιαιτέρως και στην Ελλάδα, όπου έχουμε την ευλογία να φυλάττουμε τεμάχια του ιερού του λειψάνου.

Γεννήθηκε στο Κουρσκ της Ρωσίας το 1759, κατά κόσμον Πρόχορος, από ευσεβεστάτους γονείς. Από νωρίς φάνηκε ότι ήταν χαρισματικό παιδί. Σε ηλικία δέκα ετών αρρώστησε βαριά, αλλά θεραπεύτηκε θαυματουργικά με τη χάρη της Παναγίας . Σε νεαρή ηλικία  αποφασίζει να μονάσει στη Μονή Σαρώφ και ύστερα από οκταετή δοκιμασία, κείρεται μοναχός, το 1786.

Χειροτονείται διάκονος και κατόπιν ιερέας και αποφασίζει- με την ευλογία του Ηγουμένου- να αποσυρθεί στο δάσος του Σαρώφ όπου διαβιοί για  δεκαπέντε χρόνια σε τέλεια απομόνωση, με αυστηρή νηστεία, αδιάλειπτη προσευχή, μελέτη του Θείου Λόγου και σωματικούς κόπους.  Ανεβασμένος σε μία πέτρα και με τα χέρια υψωμένα στον ουρανό, προσεύχεται: «Ὁ Θεὸς ἰλάσθητι μοὶ τῷ ἁμαρτωλῷ». Συνεχίζει την αυστηρή άσκηση και απομόνωση στη Μονή Σαρώφ και στη συνέχεια αφοσιώνεται στη διακονία και την παρηγοριά του πλησίον. Ο χαιρετισμός που απηύθυνε στους προσκυνητές ήταν « Χριστός Ανέστη, χαρά μου!»

Κοιμήθηκε ειρηνικά στις 2 Ιανουαρίου 1833. Οι αδελφοί του τον είδαν με το λευκό ζωστικό, γονατιστό σε στάση προσευχής μπροστά στην εικόνα της Θεοτόκου, ασκεπή, με το χάλκινο σταυρό στο λαιμό και με τα χέρια στο στήθος σε σχήμα σταυρού. Νόμιζαν ότι είχε αποκοιμηθεί. Τα ιερά του λείψανα φυλάσσονται στη Μονή Ντιβέγεβο.